تبليغاتX
پاکت نامه

اسیر فروغ

يادي از گذشته

 

شهريست در كنار ان شط پر خروش

بانخلهاي در هم وشب هاي پر زنور

شهريست در كنارهٌ آن شط وقلب من

آنجا اسير پنجه يك مرد پر غرور

 

شهريست در كنارهٌ آن شط كه سالهاست

آ غوش خود به روي من واوگشوده است

برماسه هاي ساحل ودر سايه هاي نخل

او بوسه ها ز چشم ولب من ربوده است

 

آن ماه ديده است كه من نرم كرده ام

با جادوي محبت خود قلب سنگ او

آن ماه ديده است كه لرزيده اشگ شوق

در آن دو چشم وحشي وبيگانه او

 

ما رفته ايم در دل شبهاي ماهتاب

 با قايقي به سينهٌ امواج بيكران

بشكفته در سكوت پريشان نبمه شب

بر بزم ما نگاه سپيد ستارگان

 

بر دامنم عنوده چوطفلي ومن زمهر

بوسيده ام دو ديدهٌ در خواب رفته را

در كام موج دامنم افتاده است واو

بيرو كشيده  دامن در اب رفته را      ( اين بيت نكته دارد)

 

اكنون منم كه دردل اين خلوت وسكوت

اي شهر پر خروش، ترا ياد مي كنم

دل بسته ام به او وتو اورا عزيز دار

من با خيال اودل خود شاد ميكنم

                                       شهريورماه 1333 – تهران

 

شعر هاي قبل اين تاريخ ويا در همين سال هاشعر هايي هستند كه بي نهايت درهم واحساسي واز درون قلب بيرون آمده ولي چون خواننده اين صفحات ممكن است در هر سني باشند

ترجيحاً گزيده انتخاب كردم .                              باميد ديدارنينا  

 

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 20:41 |تاریخ: چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 |موضوع: |

در زماني كه فروغ شعر مي گويد زماني است كه خانواده ها بسته ودختران اجازه براي ابراز عشق ندارنددر ان زمان اكثر عشق ها دردل دختران حبس بود وجرئت بيان نداشتند واگر روزي برملا مي شد  حرمت پاكي ونجابت او زير سئوال مي رفت. پس هميشه عشق در سينه دختران حبس بود وازدواج خواستگاري وموافقت بزر گان خانواده واطاعت دختران وگاهي هم پسران بود.

چه برسد به اينكه بخواهند شعر هم بگويند يا اظهار نظر كنند انهم از نوع شعر فروغ بي پروا وسنت شكن ولي حقيقت احساس يك زن.اولين مجموعه شعر فروغ بنام ((اسير )) كه در سالهاي 32و33و34 سرورد ه كه خود در ان زمان 19تا 20و 21 ساله بوده وازدواجي سنتي داشته باتمام غرايز زنا نگي واحساسي مخصوص خودش كه در خانواده واجتماع وسپس خانه شوهر سركوب شده پس حق داشته تا نام مجموعه را اسير بگذارد 

چون واقعا اسير سنت وقوانين خانه اجتماع بوده.

******

نمي دانم چه مي خواهم خدايا

به دنبال چه مي گردم شب وروز

چه مي جويد نگاه خسته من

چرا افسرده است اين قلب پرسوز

اوخود را در حصار وتنگناي زندگي زنداني مي بيند پس ادامه مي دهد.

در اين فكرم ودانم كه هرگز

مراياراي رفتن زين قفس نيست

اگر مرد زندان بان هم بخواهد

 دگر از بهر پروازم نفس نيست

اين كتاب شامل 29 قطعه است كه من مي توانم گزيده هايي از انرا براي شما بتدريج در پست هاي بعدي بياورم.

ميدونيد چرا خوب شعر فروغ را درك ميكنم چون منهم در خانواده واجتماع نزديك باسنن آن زمان بزرگ شدم تفاوت سني من بافروغ حدود 15 سال است وهر دو باقوانين نزديك بهم رشد كرديم منهم مثل او شعر مي گفتم ولي جرئت وشهامت اورا نداشتم كه بيان كنم واواين شهامت را داشت.

درسال 42 كه من 17 سال داشتم وقتي كه به دستور پدر داشتم ازدواج ميكردم بدون تمايل واجازه مخالفت نداشتم شعري گفتم كه فقط يك بيت آنرا بياد دارم زمانه بقيه راشسته وبرده همراه همان عشق بچگي

شب فردا شوم عروس وبه تن

از حرير سپيد جامه كنم

همه در شوروتب تابند

اين منم كه از غم تو ناله كنم.

ولي هر گز نتوانستم تا امروز اين را از دلم بيرون كنم ولي فروغ كرد اواز اسارت بدر امد گرچه خيلي زود مردودر زمان زنده بودنش سخنان زياد شنيد ولي مثل بليتيس شاعره يونان باستان شجاعت گفتن احساس خودش را داشت

                                                             بااميد روزي دگر نينا

 

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 18:32 |تاریخ: سه شنبه سی ام مرداد 1386 |موضوع: |

هديه

من از نهايت شب حرف ميزنم

من از نهايت تاريكي

واز نهايت شب حرف ميزنم

 

 

اگر به خانه من آمدي براي من اي ومهربان چراغ بيار

ويك دريچه كه از آن

 به ازدحام كوچهٌ خوشبختي بنگرم

                                                 فروغ فرخزاد

 

فروغ در دايره شعر زمان ما بي هيچ پيرايه يا پوشش سخن گفت از زبان زن كه هيچ وقت

نمي توانست بدليل حجب وحيا سخن خود را بگويد اوبجاي زنانم زمان خود عصيان كرد.

با احساسات زنانه  ومادرانه از قالب اداب وسنن معمول ومعهود خانوادگي قيام كرد وحرف خودش رازد

 اسير – ديوار – عصيان – تولدي ديگر –ايمان بياوريم از اثار اوست از خامي تا پختگي روحش شاد كه شعر هاي او از جواني همراه من بوده

خيال دارم مدتي از شعر هاي فروغ بنويسم تا نسل جوان ما با او بيشتر اشنا شوند

                                                                                      نينا

 

  

زناني كه ديگران را مي شناسند باهوشند، اما زني كه خودش رامي شناسد از فراست برخوردار است.

 

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 3:21 |تاریخ: سه شنبه سی ام مرداد 1386 |موضوع: |

خود خدا

 مطلب زیر را در وب گفته هایم خو اندم. بسیار زیبا بود با اجازه نویسنده وب به این جا انتقال دادم

*****************************************************

هر زني زيباست

پسركي از مادرش پرسيد : مادر چرا گريه مي كني؟

مادر فرزندش را در آغوش گرفت و گفت : نمي دانم عزيزم ، نمي دانم

پسرك نزد پدرش رفت و گفت : بابا ، چرا مامان هميشه گريه مي كند؟ او چه مي خواهد؟

پدرش تنها دليلي كه به ذهنش مي رسيد ، اين بود : همه ي زنها گريه مي كنند ، بي هيچ دليلي

پسرك متعجب شد ولي هنوز از اينكه زنها خيلي راحت به گريه مي افتند، متعجب بودبا خدا صحبت مي كند ، از خدا پرسيد: خدايا چرا زنها اين همه

گريه مي كنند؟

خدا جواب داد : من زن را به شكل ويژه اي آفريده ام . به شانه هاي او قدرتي داده ام تا

بتواند سنگيني زمين را تحمل كند

به بدنش قدرتي داده ام تا بتواند درد زايمان را تحمل كند ، به دستانش قدرتي داده ام كه

حتي اگر تمام كسانش دست از كار بكشند ، او به كار ادامه دهد

به او احساسي داده ام تا با تمام وجود به فرزندانش عشق بورزد ، حتي اگر او را هزاران بار اذيت كنند

به او قلبي داده ام تا همسرش را دوست بدارد ، از خطاهاي او بگذرد و همواره در كنار او

باشد و به او اشكي داده ام

تا هرهنگام كه خواست ، فرو بريزد . اين اشك را منحصرا براي او خلق كرده ام تا هرگاه

نياز داشت

بتواند از آن استفاده كند

زيبايي يك زن در لباسش ، مو ها ، يا اندامش نيست . زيبايي زن را بايد در چشمانش

جست و جو كرد

زيرا تنها راه ورود به قلبش آْنجاست

 

=======================

خود خدا

از وب گفته هايم 

 

 

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 10:48 |تاریخ: دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386 |موضوع: |

گیره

به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را

هیچ گیره ای پیدا نمی کنم تا این رخت پاره درد را بان بیاویزم

کاش تا افق می دویدم شاید پشت هیچستان سهراب پیدا کنم

خود را و این قبای ژنده گذشته را دفن کنم .

تا دیگر او را نبینم .

اگر آویزان باشد باز جلوی چشمم خواهد بود.

سهراب چه بوی علفی می آ ید. دلم می خواهد باتمام وجود بوی علف را بچرم                                                 نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 9:7 |تاریخ: دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386 |موضوع: |

چون نمی توانم با شهریور عزیز واهالی خانه پدر در ارتباط باشم حوصله نوشتن ندارم.

از اقای رشوند عزیز خواستم کمک ام کنند.

هر که می داند کمکام کند تا بتوانم کامنت بگذارم.

                                            نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 20:22 |تاریخ: شنبه بیست و هفتم مرداد 1386 |موضوع: |

زندگي

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 20:18 |تاریخ: پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386 |موضوع: |

زندگی

زندگی واقعا ساده است  ولی ما اصرار داریم آن راپیچیدن کنیم.

                                                                          کنفوسیوس

نمیدانم اگر کنفوسیوس هم در این زمان ما زندگی میکر د با شرایط  فعلی   باز هم همین نظر را داشت.

 ما اصراری برای پیچیده کردن نداریم هیچ ادم عاقلی هم ندارد ولی در گرد بادهای زنگی گره ها انچنان کور میشود که از دست  هیچ فیلسوفی کاری ساخته نیست

نظر من اینست"                                                            نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 20:14 |تاریخ: پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386 |موضوع: |

ستاره عزیزم کارهای سفالت خیلی زیبا بود من هم ظروف سفالی را خیلی دوست دارم. خورشید خانومت هم خانم است.

چون هرچه در وب خودت کامنت میگذارم مثل اینکه بلد نیستم . نمی دونم می رسد یا نه  یه این طریق با این دو پرنده مثل خودت زیبا میگم دوستت دارم

                                                                                  نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 21:51 |تاریخ: چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 |موضوع: |

زندگی چیست؟ خون دل خوردن!

پشت دیوار آرزو موندن؟

                                                                 نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 21:2 |تاریخ: چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 |موضوع: |

مولانا زاكاني در رساله دلگشا مي‌فرمايد: مردي را كه دعوي پيغمبري مي‌كرد نزد معتصم آوردند.

معتصم گفت: شهادت مي‌دهم كه تو پيغمبر احمقي هستي.

مردي كه دعوي پيغمبري مي‌كرد گفت: آري از آنجا كه بر قومي چون شما مبعوث شدم.

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 21:50 |تاریخ: شنبه بیستم مرداد 1386 |موضوع: |

دانه باران

دانه باران را به بند کشیدم .

بانغمه دلم سحرگاهان با ملودی نیکو

 گردن بندی ساختم .

به گردن دختر ابر آویختم.

تا هنگام گذر بر اسمان شهر تو ببارد وطراوت عشق بیافریند.

                                                          نینا

 

 

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 0:46 |تاریخ: شنبه بیستم مرداد 1386 |موضوع: |

براي ستا ره عزيز

اين گلدان براي وب دوست كوچك ولي بزگ مان ستاره نازنين با اسم

باران ستاره                                            نينا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 20:46 |تاریخ: جمعه نوزدهم مرداد 1386 |موضوع: |

تعویض

شهریور عزیزم فقط بخاطر تو

هم عکس عوض کردو هم قالب وب را

                                                               نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 20:22 |تاریخ: جمعه نوزدهم مرداد 1386 |موضوع: |

در راه زندگی

چه تنها و خسته در راه زندگی چشم براه معجزه بودن ؟

وچه دردناک نفهمیدن تو را عزیزانت ونزدیکانت وچه غمگین صندلی خالی

هم سفر زندگی ات .

راه طولانی شده  خسته خسته ام.          نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 19:9 |تاریخ: جمعه نوزدهم مرداد 1386 |موضوع: |

نسیم خاور

بر اي ان روزي كه افتاب ديرتر برآيد.

تمام سياهي ها قيچي بال شعر هاي روشن شوند.

تمام داس ها گلستان قلبت رابه غارت برند.

همه شعر هاي ابري ام براي تو.

شايد روزي در دلت زار زار ببارد

                                                                    نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 16:22 |تاریخ: سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 |موضوع: |

پروانه صفت چشم بدو دوخته بودم

وانگهه خبر دار شدم سوخته بودم

 

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 11:18 |تاریخ: یکشنبه چهاردهم مرداد 1386 |موضوع: |

خدا کجاست

نمي دونم چرا هر وقت مي خواهيم با خدا حرف بزنيم آسمان را نگاه مي كنيم

مگر خد ا فقط در اسمان است.

وهر وقت مي خواهيم چيزي را لعنت كنيم پا بر زمين ميكوبيم و اف مي گوييم

مگر زمين مقصر است.

*****

مگر؟

نه اينكه زمين فرش درويش واسمان روانداز اوست

مگر؟

 نه اينكه زمين ماد ر ماست واسمان پدر

مگر نه اينكه از خاك بر امديم بر خاك ميشويم.

واسمان راتنفس ميكنيم تا زنده بمانيم.

خدا همه جا هست  كنار تويي كه روي نيمكت پارك نشسته اي وبروزگار گذشته ات فكر مي كني.

 كنار تو كه در اتوبوس هستي ومنتظر رسيدن به مقصد.

كنار من اينجا در اطاق تنهاييم كنارم ايستاده وحرفهايش را در مغز من جا مي دهد.

پس براي صدا كردن او وصحبت كردن با خدا ميتوانيم همه جا ، همه طرف، همه گونه صحبت كنيم او چون پوست بدن بما چسبيده است تشريفاتي براي بااو بودن نمي خواهيد

 

                                                                           نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 10:40 |تاریخ: جمعه دوازدهم مرداد 1386 |موضوع: |

راه خانه پدر

سلام

 

اين يك عادته ازبچگي هميشه سلام اول كلمه هاي منه.

امروز يك خبر خوش بالاخره توانستم با خانه پدر ارتباط بر قرار كنم.

فقط دل ام تاپ تاپ مي زنه نكنه اين مد ت فراموش ام كرده باشند انوقت چي؟

عيبي نداره آنقدر به خانه سر مي زنم وسرك ميكشم تا شهريور عزيزم درب رويم باز كنه .

نازنين دوستان  من خوبم بچه هايم هم خوب هستند بلطف پروردگار همه چيز روبراه است فقط از آقاي شمسه خبر ندارم.

در اين مدت كارو عزيز را از دست داديم.

من در نوجواني با شعر هايش در  شكست سكوت  همدم بودم.

لالايي،  طبال بزن بزن كه نابود شدم ، شعر زيباي مسلول  اين كاروان مي رود مي رود

جاي درنگ نيست حال را در يابيم و لحظه ها را.

 

***********                                                           نينا

مرده بودم، زنده شدم ، گريه بودم ، خنده شدم.

دولت عشق آمدو من دولت پايند ه شدم       

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 9:22 |تاریخ: جمعه دوازدهم مرداد 1386 |موضوع: |

کهنه فروش

 

  كهنه فروش داد ميزنه چراغ شکسته ميخريم….. کفشاي پاره ميخريم …. اسباب کهنه ميخريم ….. بي اختيار دادزدم : کهنه فروش قلب شکسته ميخري

اوپس از نگاه كردن به قلب وبر انداز ان گفت نه!!

چرا؟

اوديگر قلب نيست فقط نام قلب را دارد

 لخته خوني است كه در اثر اتش تبديل به سنگ شده .

گفتم اري ازاتش سخن دوستان ونزديكان سوخته وسنگ شده.

گفت پس ارزشي ندارد  ، بدستم داد  ورفت

دادميزد... چراغ شكسته .....كفش پاره.... اسباب كهنه ميخريم .....ولي قلب سوخته نه!!!

                                                              نينا11/4/86   

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 9:57 |تاریخ: پنجشنبه یازدهم مرداد 1386 |موضوع: |

تنهایی من

تنهايي من

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد... وسعت تنهائيم را حس نکرد... در ميان خنده هاي تلخ من... گريه پنهانيم را حس نکرد... در هجوم لحظه هاي بي کسي... درد بي کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پايانيم را حس نکرد.

 

                                                                         نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 14:48 |تاریخ: سه شنبه نهم مرداد 1386 |موضوع: |

گذشته

به گذشته ها فكر مي كردم...به امروزم و ديروزم...!يه قاصدك تو آغوش باد مست و از خود بي خود مي رقصيد...باد قاصدك را به دست هايم سپرد و پرده ها را رقصاند و رفت...!من خيره به قاصدك...قاصدك خيره به من!..لبخند بر لب هايم يخ زد...زمزمه كردم:اشتباه اومدي قاصدك كوچولو!اينجا ديگه كسي منتظر كسي نيست...!قاصدك لبخندي زد و گفت:اما يه جاي دنيا يه نفر هست كه منتظر توئه...چشم هامو به اسمون دوختم!

                                           

     نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 8:9 |تاریخ: دوشنبه هشتم مرداد 1386 |موضوع: |

رقص زندگی

از آن جا كه آهنگ عشق در هياهوي زندگي آدم ها گم شده،

زندگي نيز به اسباب دردسر تبديل شده است.

زندگي رقص، رنگين كمان خود را ازياد برده است

زندگي نغمه ي آهنگين خود را فراموش كرده است .

زندگي ديگر شعر نمي گويد.

بلكه به زبان زمخت نثر سخن مي گويد

تنها عشق است كه شعر وشور رابه عرصه ي زندگي مي كشاند

تنها عشق است كه زندگي تورا زيستي ودوست داشتني ميكند.

اين خاصيت عشق است.

                ((  مسيحا برزگر))

 

واين عشق فرزندان من است كه مرا در اين سختي هاي زندگي

نگاه داشته واميد وار             نينا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 9:31 |تاریخ: یکشنبه هفتم مرداد 1386 |موضوع: |

پيدا شدم

مدتي بود پس از بسته شدن پرشين بلاگ گم شده بودم

بين يك دنيا وبلاك.

شهريور عزيزم، خانه پدر، هرانك ، اقاي شمسه نازنين،ومنصوره پيله تنهايي و همه همه را گم كردم.

ولي امروز روز عيد مبارك باشد وعلي علي وار كمك ام كرد تا پيدا شدم.

مرا رها نكنيد كه دوباره گم شوم ودر زمان ذوب

                                            نينا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 11:57 |تاریخ: شنبه ششم مرداد 1386 |موضوع: |

مينياتور

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 2:23 |تاریخ: شنبه ششم مرداد 1386 |موضوع: |

به مناسبت روز پدر

سلام پدرم من تورا خيلي زود از دست دادم. هنوز كلمه پدر را نمي توانستم بگويم كه شماو مامان از هم جدا شديد.

من ديگر نه شما راداشتم نه مادر را ؟

تا 16 سالگي پدر را با عصبانيت هايش ميشناختم  وخنده زير لبي در مواقعي كه خوشحال بود ميدونم دوستم داشتي ولي روش ات اين بود وتا امدم كنار توزندگي كنم وطعم بودن با پدر را بفهمم شما شوهرم داديد بدون تمايل من ومن مجبور بودم

نمي تونم بگويم تقصير خانم دومت بود نه  ولي اون هم بدش نمي امد من در خانه حاضر نباشم مادر هم كه دنبال زندگي خودش بود پس من بايد ازدواج ميكردم چه مي خواستم چه نمي خواستم.

قبل از اينكه از من بپرسيد شما دنبال دعوت مهمانان بلند پايه خود بوديد ومامان دنبال خريد لباس كه ان شب بدرخشد ومن هراسان كه چگونه بايد با كسي كه نمي شناسم ونمي خواهم بايد زندگي كنم .

عروسي بي نهايت مجلل بود همانگونه كه مي خواستيد دامادتان عنوان ، درجه ، تحصيلات ووضع مالي واصالت خانوادگي خوبي داشت به شما مي امد ولي به من نه " كي اهميت مي داد من چه مي خواهم همه غرق در ميهماني هاي شبانه  بعنوان پاگشا عروس وعروس غمگين تر كه بايد از اين يك ذره پدر ومادر هم كه دارد دور شود با كسي كه نمي شناسد اش .گذشت ..ولي چه گونه؟

تا امدم به وضع جديد عادت كنم ترا براي هميشه از دست دادم  توهمه مارا تنها گذاشتي وبه مبدا برگشتي روحت شاد . گريه ها كردم . مويه ها كردم بي قراري ها كردم ولي اين نصفه نيمه پدر را هم از دست داده بودم .

حالا سالهاست حدود44 سال است كه تو ديگر نيستي حتي سنگ گورت راهم گم كرده ام وديگر صورتت در ذهنم محو شده فقط در شناسنامه ام جلوي نام پدر نوشته (صادق خان) اما ن از اين خاني كه باعث شد نه تو درست پدر باشي ونه من درست پدر داشته باشم.

روحت شاد وهنوز خيلي دوستت دارم وحسرت در آغوش كشيدن ات چه در بچگي ، جواني وميانسالي وسر برشانه هايت گذاشتن  رادارم     

 

                             نينا1386 ششم مرداد

 

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 2:15 |تاریخ: شنبه ششم مرداد 1386 |موضوع: |

باسلام .

دوستان عزیز بعد از بسته شدن پرشین بلاک.

پاکت نامه به بلاگفا منتقل شد از امروز باهمان نام امیدوارم دوباره باهم جمع شویم

وتبادلات گذشته را ادامه دهیم              نینا

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 0:53 |تاریخ: شنبه ششم مرداد 1386 |موضوع: |

بنام خدا

روز پدر مبارک

+ |نویسنده: نینا شفیعی |ساعت: 0:49 |تاریخ: شنبه ششم مرداد 1386 |موضوع: |