هارونیه

چقدر خوراکی

زیبایی بعد از باران فرشی ار شکوفه

خسته از کار وروزگار

شاید هم ؟؟؟؟

کلیم پشمی ابداع تازه در قالی بافی

بافت پشت گلیم فرش( بافت گبه ائی است)

فروشگاه اعتقادات

تهران من ار اسمان

_{پایان سفر}

_{اگر رفید مشهد وساکنان عزیز مشهد از این نمایشگاه فرش در هتل هما بخصوص این بافت تازه دیدن کنید  کاری جدید است که شاید تکرار نشود (برای آموزش بافت این نوع گلیم اینجانب امادگی آموزش  دادن انرا}

 _دارم.)

                                                                       _{سلامت باشید نینا ۳۱/۱/۸۷}

http://zan-kar.blogfa.com/

جالبه

گر بر در دير مي‌نشاني ما را

گر در ره كعبه ميدواني ما را

اينها همگي لازمهء هستي ماست

خوش آنكه ز خويش وارهاني ما را

سفر نامه

24 فروردين ساعت 12.30 پرواز آسمان تهران - مشهد وبسيار خرسند كه نه در رفت نه در برگشت تاخير نداشت درست به موقع.

خيلي برايم جالب بود اولين بار است كه ديدم در پرواز هاي داخلي در بدو ورود خانمي جوان شاخه گلي رز قرمز ونقشه شهر ويك كتاب كوچك جيبي  تبليغ از طرف يك رستوران در شانديز به مسافران خوش امد مي گفت بسيار ذوق زده شدم تصميم گرفتم شام را در اين رستوران بخورم

هتل از تهران رزرو شده بود ومعطلي نبود پس از جا بجا شدن وخوردن چاي ساعت 4 با يك ماشين در اختيار رفتم طوس و هارونيه وبعد طرقبه وشام را در شانديزرستوران كذايي جاي همه دوستان خالي خورده وساعت 11 برگشت به هتل واستراحت.غذاش عالي بود بامحيط زيبا

اطاق ديد قشنگي به باغ هتل داشت فصل گل وهواي ابري متغير جلوه ديد صبح ام بود.

پس از اماده شدن ساعت 9 رفتم رستوران جهت صرف همان يك فنجان قهوه واز انجا بدوستان تلفن زدم وامدنم را اطلاع دادم ماهرخ كه اصلا نمي دانست دارم ميروم مشهد، شوكه شده بود براي ظهر قرار گذاشتم ولي با نازنين دوست پر محبت ام  ساعت 9030 لطف كرد وبا اصرار امدند جلوي هتل دنبالم خيلي زود همديگر را ديديم وبا ايشان وخواهر نازنين ترشان تا ظهر بوديم حرفها زديم وچه خوش شنيدم گفته هاي زيبا را وخانمي زحمت كشيده ساعت 12 مرا به منزل دوستم رساندند.

ديدني بود بعد از 5 سال نديدن يك ديگر ويك دنيا حرف وزمان كوتاه تا عصرسير نشدم از ديدن دوستان ولي فرصت  كم بود وسه شنبه بليط برگشت داشتم بايد به همه جا مي رسيدم

قشنگ ترين قسمت مسافرتم ديدن ياران بود.

 شب برگشتم هتل اماده جهت زيارت .همراهم هيجان زده بود وشوهرش اولين بار بود كه ميامد زيارت ولي نمي دانم چرا من بي تفاوت بودم  يعني ايمانم انقدر بهم ريخته؟ كه واي بحالم ولي طبق قولي كه به همه شما ها داده بودم همه را دعا كردم واز صحن براي عزيزان در تهران پيامك دادم كه جوابي جالب برايم رسيد از طرف دوستي ( عجب ، اعتراف هم كردي) به چي نمي دونم چرا بايد اعتراف ميكردم هميشه خدا ناظر اعمال من است وبالاتر از اوكسي را نمي بينم كه اعتراف كنم ، بهر حال شايد تجملات جديد  حرم ان قداست را در خودش گم كرده وهمين باعث شده كه تحولي در من ايجاد نشود فقط زيارت بود.

وبه چشمان همراهانم نگاه ميكردم ولذت مي بردم از اين همه معنويت. چه خوب!!!

شب  برگشتم هتل وساعتي كتاب خواندم وصبح ، هواي باراني زيبا وصداي ضرب آهنگ اب با نرده تراس جلوي اطاق بيدارم كرد چقدر سفر خوبه چه ارامشي ميدهد.

ساعت 9 صبحانه = ومدتي نوشتم ومدتي خواندم وتقريبا تا ساعت 11 ميز را اشغال كرده بودم انقدر كه غرق در نوشته ( كتاب بارديگر، شهري كه دوست مي داشتم ) وتمام روز را به ديدن شهر و پارك ملت  پياده روي پس از باران تند وشديد صبح وگرفتن عكس هاي زياد از مناظر زيبا باران وگياه وچهره متفاوت مردمان وخريد يادگاري براي شخص خودم  جاي عود كار هند و ديدن يك كار جديد فرش در نمايشگاه هتل كه تا كنون اين نوع بافت را نديده بودم بامدير گالري صحبت كردم اجازه داد عكس بگيرم البته وقتي فهميد كارشناس فرش وصنايع دستي هستم  سپس توضيح دادند اين نو بافت مدت يكسال است كه در كارگاه خودشان ابداع شده  تقريبا گليم فرش بود دو سانت بافت گليم گبه اي ويك رديف گره متقارن با پشم بز نريسيده با رنگ گياهي وهمين طور ادامه دارد تا پايان البته اين نوع بافت ها را ايرانيان نمي پسندند خريدار خارجي دارد تنوع در كار است نه اصالت دوسه ساعتي با اين اقا صحبت كرديم  وتقريبا كارمان كشيده شد به ارتباط  طراحي قالي وكار فرشي.

تلفن وسايت ها داده شد وگرفته شد :

اهل كار باشي كره ماه هم بروي كار دنبالت است .

چه زود زمان از كنار ما گذشت  وعمر سفر كوتاه شد تلفني با دوستان خداحافظي كردم وماهرخ قول گرفته كه ارديبهشت امد تهران با اوبر گردم ولي فكر نمي كنم با اين شلوغي كاري كه برايم درست شده بتوان بروم تا خدا چه بخواهد توكل بر او

درشب دوم سفر ساعت 2 بعد از نيمه شب با صداي گوشي ام بيدار شدم توي تاريكي بدون عينك زور زدم ديدم يكي از دوستان لطف كردن با كلمه بيداري بنده را بيدار كردند.

ناز نين دستت درد نكنه با بموقع فرستا دن پيغام ولي زود دوبار خوابم برد.

روز اخر دوساعتي رفتم زيست خاور. فقط راه رفتم وويترين كردي.

 وبعد هتل تحويل داديم سرساعت پرواز و6 در خانه

عزيزان همسفرم تشكر كه من را تحمل كرديد خيلي باشما بودن خوشحالم كرد

فروردين 87 دو بار سفر خوب.

طولاني شد عيب نداره چون تا چند روز وقت نوشتن ندارم.

                                                   مشهدي نينا

بقيه عكسها بخصوص گليم فرش فردا

من كه از دورن ديوارهاي مشبك، شب را ديده ام

من كه روح را چون بلور برسنگترين سنگهاي ستم كوبيده ام

من كه به فرسايش واژه ها خوكرده ام

ومن- باز آفريننده اندوه

هرگز ستايشگر فروتن يك تقدير نخواهم بود

وهرگز تسليم شدگي را تعليم نخواهم داد

زيرا نه من ماندي هستم نه تو !

آنچه ماندني ست وراي من وتوست،

                              نادر ابراهيمي

سلام عزيزان

ديروز ساعت 4 بعد از ظهر رسيدم تهران.

 سفر عالي بود بخصوص قسمت ديدن ياران نازنين من در مشهد.

همين سه روزسفر باعث بهم ريختن برنامه كاري ام بود از صبح گرفتار ترميم برنامه بودم

 چهارشنبه شب هم مهمان بودم تازه برگشتم خانه بيشتر از اين توان نوشتن ندارم

انشاالله جمعه مفصل مينويسم همه شما ها را دعا كردم بخصوص شوهر مهربان خانم نازنين ترا وهمه وهمه را اميد وارم موفق برساندن پيام شما عزيزان شده باشم.

گر چه در خودم معنویتی نمی بینم.

                                                              مشهدي نينا

رفتيم وپاي بر سر دنيا گذاشتيم

كار جهان ، به اهل جهان وا گذاشتيم

بوديم شمع محفل روشندلان ، رهي

رفتيم وداغ خويبش ، به دل ها گذاشتيم  

ساقي بده پيمانه يي ، زان مي كه بي خويشم كند

بسر حسن شور انگيز تو، عاشق تر از پيشم كند

نور سحر گاهي دهد، فيضي كه مي خواهي دهد

با مسكنت شاهي دهد، سلطان درويشم كند

سوزد مرا ، سازد مرا ، در اتش اندازد مرا

گفتي عاشق نيستم.

نمي خواهم عاشق باشم.

گفتم باشه خودت مي دوني

اما عشق بي صدا مي ايد .

گفتي نه تامن نخواهم چطور مي ايد

گفتم باشه !

حالا چي ؟

 مي بينم در گنج ذهن ات نقش بسته.

خودت هنوز نفهميدي چقدر عاشقي؟

سعي نكن براني اش ، بتوازاري نمي رساند.

جزء اينكه معجزه كند وتوراشكوفا

                                   براي تو دوست من

                                             نينا

   زن مخلوقي است كه عميق تر ميبيند

و مرد مخلوقي است كه دورتر را ميبيند.

عالم براي مرد يك قلب است

 و قلب براي زن عالمي

ومن این عالم را دوست دارم حتی با زلزله ۱۰ریشتری         نینا

پارسايي را ديدم به محبت شخصي گرفتار نه طاقت صبر ونه ياراي گفتار   چندان كه ملامت ديدي وغرامت كشيدي  ترك تصابي نگفتي وگفتي:

×     كوته نكنم زدامنت دســت                  ور خوب زني به تيغ تيزم

×     بعد از تو ملاذ وملجائي نيست            هم در توگريزم ار گريــزم

باري ملامتش كردم وگفتم عقل نفيست را چه شد تا نفس خسيس  غالب آمد زماني به فكرت فرو رفت وگفت

×     هر كجا سلطان عشق امد نماند             قوت بازوي تقوي را محي

×     پاك دامن چون زيد بيچاره اي               اوفتاده تا گريبان در وحل

                                                                  كليات سعدي

چه خوشبختم .

وچه اميدوار. چه سبزم من

وچه لطفي داريد.

همه عزيزان من كه مرا مورد لطف خود قرار داديد انقدر عاجزم كه بتوانم از تك تك شما تشكر كنم.

پس بسنده ميكنم به يك تشكر كلي واسماني :

شروع سال وكار:واز چشم در امدن خوش تعطيلات من با اينكه قبل از سال برنامه ريزي كامل كرده بودم ولي باز اتفاقات ناگهاني ويك خورده بهم ريختن يكي از برنامه ها تعادل همه چيز را بهم مي ريخت

أ‌-   امدن زلزله 10ريشتري در منزل بنده وگرفتن اطاق كارم توسط دختر عزيزدردانه زورگوومرتب نق زدن هايش تاسر گذاشتم به كوه ولي باز برگشتم .

ب‌-  بهم خوردن برنامه ريزي تعاوني اخر سال جا زدن 2تا از شركاء بد خلق بنده.البته چه بهتر كه اول كار متوجه شدم.

ت‌-  وقت ندادن مسئول ............ جهت سروسامان دادن زنان خود سرپرست .

ث‌-  افزايش تعداد شاگردان در ترم بهاره:  خصوصي ومشاوره ايي.

ج‌-    ولاك پشت حركت كردن كارهاي اداري . اين روزها وقتي برايم نمي گذارد.

وتا رفع مشگل اين زلزله 10 ريشتري وبدست نياوردن ميزواطاق كارم من هم لاك پشت وار كار ميكنم. ازم نرنجيد

 دوستتان دارم دوستان نازنين

همه شكوفه هابا نواي ملايم طبیت تقديم شما باد

                                                           نينا

يك روز تعطيل

شب كوله ام را اماده كردم كلاه وكتاب وشكلات دفتر يادداشت.

صبح گرگ وميش زدم به كوه.تنها

صبح بخير ، خسته نباشيد ، مونده نباشيد .

صميمي بي تكلف " صداي پا روي خاك " واوازه پرنده در اين فصل وصداي اب رودخانه دربند وگرفتن سمت راست وسربالائي كشيدن سوي پس قلعه . مردمان كوه وچه رضايت زيبايي درچشمان ولبخندشان بود سرتكان دادن براي يكديگر وردوبدل كردن سه جمله فوق نشان ميداد كه كوه رفتن حرفه اي ومبتدي دارد.

حرفه اي ها سكوت ولبخند وغير حرفه اي صحبت وخنده بلند وشكست سكوت خوب به پاي جواني وشور مستي بهار ميگذاريم.

همانطور كه غرق در افكار خودم بودم ودستهايم گره در پشت صداي پايي از پشت سرم ، آشنا امد وبرميگردم روزهاي جواني را مي بينم وتمام بچه هاي گروه كوه را كه باهم همگي مي زديم بالا وسرمست از هواي كوه ونشاط جواني سرمستانه شعر ميخوانديم وميخنديديم وگاهي سر بسر جعفر زاده مظلوم مي گذاشتيم اون بچه باحجب وحيا كه ميخورد ودم نمي زد تا آخر ژاكلين صدايش در مي امدوبه همه ما تشر مي زد

من و اكبر بيشتر از همه ازش مي ترسيديم چون بيشتر دوستش داشتيم اين دختر ريز نقش مهربان وكاتوليك دوآتشه.

خيلي وقته ازش خبر ندارم پاريس زندگي مي كند يادم باشد بهش زنگ بزنم اگر درسفر افريقا نباشد.

بچه ها از خيلي هاتون خبر ندارم دلم مي خواهد يك روزي دوباره دور هم جمع شويم ببينيم آيا انرژي شيطنت هاي دوران دانشگاه را داريم يانه؟

زير چنگال زندگي خرد شديم ويا مثل من غرق در خاطرات.

ولي هنوز خوب از كوه بالا مي روم خودم راضي ام ترك سيگار نفس ام را پس داده.

سحرم تنها روز سيزده بدر تا حالا امده تهران .َ

                                                              نينا

مرا ديوانه ميخواني ؟ دريغا،

ولي من برسر گفتار خويشم

فريب است اين سخن سازي ، فريب است

كه من خود شرمسار كار خويشم.

با اجازه جناب آقای عطاالله مهاجرانی

سهراب كشان

چه لطيف وچه عميق مرا باخود برد اين كتاب 200 برگي چه انقلابي در من بوجود آورد

من به اقاي دكتر مهاجراني احترام خاصي دارم در صحنه سياست ووب مكتوب ايشان را ميشناسم  ولي كتابي از ايشان خير : چون فكر ميكردم تم سياسي دارد و من از سياست بدم مي ايد سياست را دوست ندارم سياست دروغگو است.

در يكي از روزهاي پايان سال كه كتاب اژدها كشان اقاي عليخاني تمام شد به كتابخانه سر زدم دنبال كتاب بودم  . كه كتاب سهراب كشان اقاي دكتر مهاجراني را ديدم دلم خواست ببينم اقاي دكتر مهاجراني چه گونه سهراب كشي كرده نسل كشنده نويسنده ديروز با نسل كشنده نويسنده امروز اقاي عليخاني چه تفاوت هايي دارد.

پس اين كتاب هم انتخاب شد .سال86و87 را با كشتن بهم دوختم .

چه زيبا وبحث انگيز است  اين كتاب كه لطيف وسنگين هم سياست وهم عشق را توصيف كرده. نكته خيلي جالب  اين بود كه اين دونويسنده دو نسل در يك عقيده مشترك اند در اين دوكتاب اژدها كشان وسهراب كشان

در كتاب اقاي عليخاني در ص اول جمله (براي همه قصه گوهايي كه قصه شدند) و در كتاب سهراب كشان در ص76 كتاب اقاي مهاجراني(هزاران راز ورمز درون قصه هاست، درون همه ماست، خود ما هر كدام يك قصه ايم )

خيلي برايم جالب بود دونسل يك فكر ويك احساس يكي از عادت هاي بد من حاشيه نويسي كتابهايم است وياجملاتي را كه دوست دارم زير ان خط ميكشم وعلامت ميگذارم وقتي كتاب تمام شد كنار ه وياحاشيه سفيدي نمانده بود وكتاب سياه شده از حاشيه نويسي وعلامت گذاري چه لطيف عشق به توصيف كشيده شده وچه لطيف سياست در نقش رستم وسهراب بازي كرده وگفته ها گفتند.

ولي دكتر مهاجراني عزيز كاووس ما دل اش را كشت نه سهراب را نه پدرش را نه مردم را مي دانيم مي توانست اين كار را بكند ولي دل اوعاشق مردم وطنش بود پس دلش را سوزاند وخون جوشان رابزمين ريخت اوترسونبود بي عرضه هم نبود .

جوان ها چه گناهي كردند گرفتار ما پيران شده اند؟

چرا آنها بايد با ملاك هاي زندگي ما زندگي كنند ؟ مگر ما باملاك زندگي پدرانمان زندگي مي كنيم . چه زيبا گفتيد در گفتگو سيد وآقاخان (( بچه ها هم همين را از نسل ديروزي ها مي پرسند جواب چيست)) سركوب؟

اقاخان سئوال مي كند مي شود سِِر را باسر شكافت؟  سِروجود خودمان!؟ معماِ وجود خودم!؟ ( هر كدام معماي وجود خود مان را داريم وسعي در مخفي نگاه داشتن آرزو ، دانستم اگرهر كس مي توانست معما وجود خودش را بدون واهمه از نگاه هاي پرسش گر ديگران به راحتي به نمايش بگذارد  وانسان چه سبك وراحت تر زندگي مي كرد .

پنهان كردن اسان است "گفتن شجاعت"

دكتر خيلي از اين كتاب لذت بردم مطمئن هستم باز خواني مي كنم .خاطره ها مثل سيل مرا باخود ميبرد ! نمي دانم شايد بروم

شايد سكينه در چشمان مردش عشق را خوانده بود زن ها خيلي زود از چشم مردشان درون آنها را ميخوانند ولي سهراب نفهميد كه عشق چگونه پدر را در بدر كرد.

شايد من هم بقچه ام را بردارم وبه كوه سر بگذارم شايد اين دل ديوانه آرام گيرد.

هيچ وقت دير نيست براي عاشق شدن.

                                         متشكرم دكتر از كتاب خوب شما

                                                 با احترام نينا شفيعي

خدايا

5/1/87

چه زود و چه دير؟

فرخنده وشوهرش ديشب رفتند ويلا خودشان امروز قرار بود برگرديم ولي مهمانان تصميم به ماندن گرفتن ولي من بانيكو بعد از ناهار حركت كرديم طرف محمود اباد دلم خواست جتگل سي سنگان را ودوراهي قديمي با درخت كهن اش را به بينم مثل اينكه دارم در خاطره ها غرق ميشوم چه احمقانه  جدال ميكنم بين امروز وديروز بايد تغييري بدهم

خسته خسته هستم وچه سخت است نقاب شادي زدن واظهار رضايت كردن از همه چيز وچه بدلم مي نشيند يك عاشقانه ارام واشگم را سرازير ميكند موقع خواندن  محل ها وحرفها برايم آشناست انگار خودم صد بار شنيدم ويا گفتم.

تلفن باز ساكت است در اين سفر بجاي دوربين برايم كار كرد.

((((خاطره دور))))

سال اول زندگي مشترك مان يادت است

در جنگل سي سنگان شمال زير درختي ميان دوراه

خنديديم كدام راه را انتخاب كنيم ومن طبق معمول پيشنهاد دادم هيچ كدام زير همين درخت ، همين ماه بود وهمين روزها نشستيم ومن سر بر روي زانوان تو وتن سپردم به رطوبت خاك جنگل وتوتكيه بر درخت كهن

ودستانت در ميان موهاي من بازي ميكرد حرفها زديم قول ها داديم خوشبختي را لمس كرديم نمي دانم چه مدت گذشت زمان در انروزها اندازه نداشت و قول داديم هميشه كنار هم بمونيم واسم درخت را درخت عهد گذاشتيم.

سالهاي ديگر هم كه مي رفتيم به درخت سلام مي داديم وباز تجديدعهد ميكرديم.

ولي عزيز من تو نامردي كردي ومرا جا گذاشتي "

هنوز سالها است كه من به درختمان سر مي زنم وزير ان مينشينم چيزي عوض نشده فقط درخت باندازه 36سال عريض تر وجنگل شلوغ ترومن شكسته ، چشمهايم را مي بندم وحضورت را كنارم حس ميكنم وگردش دستانت در ميان موهايم كه اكنون سپيد گشته .

امسال با نوه ات زير ان درخت نشستم وقصه انروز را برايش باز گو كردم

نوه نيكويي داري مرامي فهمد .

.دلم برايت تنگ است.

7/1/87 ساعت 8 شب تهران بودم در خانه امن خودم تنهاي تنهاخيابان وكوچه ارام وساكت حتي برجهاي اطراف  خانه كه خانه مرا نگين وار دور زده اند  ساكت است ومن عشق ميكنم با اين سكوت كه مثل پر روي پوستم كشيده ميشود

وصداي خوليو تمام خانه را پر كرده

وتو تمام مدت در خانه حضور داشتي

 شايد فرداي دگري باشد!!!!!!!!!!!!

وامروز 5 روزاست كه روزه سكوت دارم وفقط ميشنوم ياني را خوليو را  ريچارد كلايدرمن،كيتارو،ونجليس و افتخاري عزيز با قصه شمع ، رازگشا ،غم زمانه را وفقط ميشنوم .

امروز روز دگري بود !؟

وباز توتمام مدت در خانه حضور داشتي...وهميشه خواهي ماند.

خيال دارم فردا برم كوه از دار اباد.خودم +خودم+ ياد تو

                                                                      پايان تعطيلات نينا 12/1/87

هیچ چیز  " در هیچ موقعیتی  "   پرواز اندیشه را محدود نمی کند

3/1/87

به خورشيد خانم سلام كردم

در يا خيز اب داشت ودل من متلاطم گوشي را پرت كردم توي كمد وقتي زنگ نمي خورد عصباني ميشوم سحر باتلفن ثابت باهام تماس داره نغمه ام كه كنار دستم است .من هم ديونه ام منتظر چه تلفني هستم؟ زنگ بخورد عصباني ميشم زنگ نخورد عصباني ميشم .

ديروز جاده 2هزار بوديم حيف وقت نكردم دوربين  بخرم ولي زياد هم برايم خوشايند نبود چند تا عكس با گوشي گرفتم اين گوشي هم چسبيده به من چرا از من جدا نمي شه؟

صبح كه روي صخره ها نشسته بودم وبه دريا نگاه مي كردم دلم مي خواست باندازه دريا مي نوشتم ماهرخ عزيزم ياد اون روزهايي افتادم كه تازه باهم هم كار شده بوديم سال 48 هر دوجوان وشاداب تو تازه از امريكا امده بودي وارباب رجوع هايت را به من حواله مي دادي يادته خودت داشتي روي مخ محمد كار مي كردي كه تازه از ايتاليا امده بود ومن به كيف روي دوشش گير داده بودم چقدر مي خنديديم روزهاي يكشنبه ساعت 11 از اداره باسم ماموريت مي زديم بيرون  تورانندگي را دوست نداشتي من ميروندم تا سون كلوپ خيابان نادر شاه  ووارتان بعد از ناهار با لهجه مخصوص خودش  (مثل هميشه ؟ 2قهوه وكيك) منوتو زير لبي ميخنديديم وباهم شعر ميخوانديم وتواز محمد ميگفتي ومن ار هيچ كس چون كسي در زندگي ام نبود واين عادت سالها براي من وتو ادامه داشت حتي تا وقتي كه من نا گهاني ظرف دوروز با مخالفت شديد خانواده با جعفر ازدواج كردم وهمه شوكه شديد  وچه بعد از ازدواج تومحمد خدا را شكر مي كرديم كه اين دوموجود باهم كنار امدند وباعث جدا شدن من وتونشدن وچه سالها ما كنار هم سهراب رامرور كرديم شاملو رستاخيز دون ارام را باهم ارام ارام ميخوانديم تا سالي كه تومحمد رفتيد امريكا حالا من 5ساله ترا نديدم يكساله كه مي خواهم بيايم مشهد ولي مي ترسم نمي خواهم ترا بيمار ومحمد عزيزم را رنجور ببينم دلم مي خواهد همانطور كه جواني را باهم سپري كرديم در همان دوران تورا بياد بياورم يادته چه حسوديهاي به دوستي من وتومي كردند چه شوهر هايمان وچه همكارانمان ولي من وتو كنار يكديگر باسكوت باهم حرف مي زديم.

امروزمهمانان مي ايند  حوصله ندارم.

نغمه ام اين روزها همه اش مراقب من است اوخوب مرا ميفهمد مي داند چيزي ام است مثل خودمه عادت به پرس وجو نداره شوهرش هم همين طور تمام برنامه ها وپذيرايي را بدري ونغمه وشوهرش انجام مي دهند ومن يا با ،دريا حرف مي زنم يا مي خوانم يا مينويسم

ماهرخ از ديروز كه باتوحرف زدم دوباره برگشتم به گذشته ودلم آشوب است توبهتر از همه ميداني كه چه دليلي داشت كه مرا وادار كرد از جعفر درخواست ازدواج كنم وروز ها تحمل كردم اين زندگي را!!!!!!

شايد فردا روز ديگري باشد  ولي امروز حوصله ندارم

حتي صبح پياده روي هم نرفتم وخيال ندارم بروم.

اين تلفن لعنتي هنوز ساكته.

4/1/87

ديشب مهمانان امدند جاده شلوغ بوده راه را طولاني طي كرده بودند  2روزه شمال شلوغ شده البته ما از روي تردد ماشين ها ميتوانيم حد س بزنيم تا چه اندازه شلوغ است

خدا را شكر همه سلامت رسيده بودندخسته اما شاد.

سارا امدن تو غافل گير كننده بود اصلا انتظار تويكي را نداشتم با اين ازدواج مسخره جديدت خودت را انداختي توي هچل وقتي از ماشين پياده شدي يك دنيا شادشدم خوش امدي چه خوب كه تنها امدي من رقيب دوست ندارم وشوهر تورقيب من شده اين اواخر

التهاب ودل اشوبه ديروز من بعد از پياده روي ظهرانه ارام شد وشب با امدن عزيزانم به خاطره سپرده شد تا 2 بعد از نيمه شب نشسته بودم نغمه نازنينم با شوهر گل تر از خودش وبهادرم مرا بحال خود كذاشتند تا با سارا وفرخنده وشوهرش ودوست همراهشان گپ بزنم ومشغول بساط شام  همين طور كه دستم تكيه بر ميز وسرم تكيه بر دستم بود وداشتم باسارا حرف مي زدم گوش سمت راستم داشت مي شنيد قضاوت هاي سطحي را راجع به خودم  !!

چه سر حال وبانشاط مستانه مي خندد اهل ورزش وپشتكار  محكم حالم از اين قضاوت ها بهم ميخوره.

اره خنده من مستانه است بلند مي خندم وبي پروا اصلا هم خانم وار زندگي نمي كنم آزاد آزاد زندگي ميكنم آنطور كه دوست دارم مقيد هم نيستم ديگران چه گونه به من مي انديشند ولي دوست دوست گرامي من هرچه خنده مستانه تر وبلند تر درد زير ان بزرگتر است توچه ميداني در حال حاضر كه كنار تونشستم وبه نظر شما بسيار خوشبخت وبي خيالم ، مشگل مالي ندارم، مشگل يچه ندارم، مشگل كار ندارم ، وشايد هم خيلي بي غم باشم : چه دردي درون سينه من سر به ديوار مي كوبد كه فراموش شود ومن فرياد غم از ياد رفتن ام را باخنده بلند به بيرون مي ريزم تا عزيزانم متوجه نشوند = باز تلفن ساكت بود

اين گيله مرد كوچك  يك عاشقانه ارام چه زيبا نوشته

حافظه عتيقه كردن عشق نيست براي زنده نگه داشتن عشق است . اگر پرنده را به قفس بياندازي مثل اين است كه پرنده را قاب گرفته اي وپرنده قاب گرفته فقط تصور باطلي از پرنده است " عشق طالب حضور است وپرواز تا ايست وقاب"

چه لذتي ميبرم موفع خواندن اين كتاب ((گور پدر قضاوت ديگران))

تا ساعت 2نيمه شب بيشتر نتوانستم تحمل كنم  شب بخير گفتم رفتم اطاق خودم

توتوي تاريكي بمن خنديدي ! چرا؟

من زيادنمي توانم بي خوابي تحمل كنم  صبح كه بيدار شدم هوا ابري بود وخورشيد ازمن رو گرفته زير ابرها شايد شرمنده بود كه چقدر منتظراين تلفن لعنتي بودم شايد صدايي را در اين خانه خاطره از توبشنوم

ساعت 10صبح است هنوز همه خوابيده اند ولي من صداي امواج را ميشنوم همه در يك همهمه گنگ ميگويند " نيناي هميشه عاشق ، عاشق بمان مستانه بخند وبافكرت پرواز كن انطور كه دوست داري زندگي كن شايد وقتي نباشد!!

نغمه ارام وصبورم با شوهر بهتر از گل هابهشتي ات وبهادر ونيكو متشكرم در اين سفر تحمل ام كرديد باتونيكو چه رازها گفتم وتوچه جواب هاي پخته دادي :

فردا عازم هستم برمي گردم تهران دلم براي خانه خودم تنگ شده براي ارامش اش وصداي خوليو*****

عسل بانوي من روزگاريست – چه بد! – كه ديگر كلام عاشقانه دليل عشق نيست، وآواز عاشقانه خواندن ، دليل عاشق بودن  :

(يك عاشقانه ارام اقاي نادر ابراهيمي)

1.                                                                       يادگار نينا

1/1/87

6صبح بيدار شدم به خورشيد سلام كردم

 ساعت 7 صبح كنار دريا روي سنگ خودم نشستم ودعاي صبح را خواندم  بعد با زبان خودم با خدا حرف زدم وباروش خودم از خدا جواب گرفتم  وچه آرام وساكت ساعت ها را گذراندم

بخشيدم تا بخشيده شوم ( كمي ات را احساس مي كنم حتي تراهم بخشيدم) سحرم امسال بامن نيست . وشعر پري غمگين دريايي را زمزمه كردم ودريا ارام ارام باشكوه ، آغوش گشود م تمام دريا در آغوشم جا گرفت ووقتي بخود آمدم در ميان دريا بودم سرما را حس نمي كردم فقط من بودم و دريا وخورشيد

دريا مرا گرم در خود گرفته بود وخورشيد گرما به من مي بخشيد ومن با خدا حرف مي زدم . بچه ها توي خانه بودند سر سفره هفت سين ولي هفت سين من امسال خدا بود وخورشيد ساحل صخره دريا بود وموج نرم اب  ومن ومن طلب بخشش از يزدان وغسل دريايي چه خوب سال من تحويل شد

ومن پري غمگين دريايي شدم پري خوشحال .

همه همه عزيزانم را دعا كردم وبيشتر از همه توي نازنين گل سر سبد خانه پدر همراهم بودي  توئي كه تمام اسفند ماه پر آشوب مرا آرامش دادي

بهادر اولين كسي بود كه با لباس خيس ام بوسيدمش وعيد را تبريك گفتم بعد نيكو ونغمه وشوهرعزيزاش ورضاي خوبم شوهر اين دوست 60ساله ام بدري  چه سال خوبي شروع كردم

مهمانان 3 فروردين مي ايند من در اين دو سه روز خوب با تنهايي خودم خواهم خواند سهراب كٌشان را كه مرا كشِآن كشآن  با خود مي برد.

تا باشد اين فرخنده عزيزم با شوهر مودم اسبي اش بيايند  تا راجع به كتاب كنار اتش صحبت كنيم. قرار مهمان ديگري هم باخودشان بياورند مي شناسمش از دور ميدانم دستي در نوشتن دارد واستاد ادبيات فارسي وكرسي در دانشگاه دارد .

ياد دكترباقر عاقلي به خير سلامت باشه زماني كه باهم كار ميكرديم هميشه ميگفت

 اسم كچل را مي گذارند زلفعلي

 به من ديوانه ام مي گويند عاقلي

حالا نمي دونم استاد ادبيات تا چه اندازه ادب دارد بعداً مي گويم.

2/1/87

خورشيد خانم سلام

خوب حال ميكني شب زود ميخوابم قبل از توبيدارمي شم تا به شما سلام كنم

از رضا هم زودتر بيدار شدم كمي جمع اوري كردم تا اب جوش امد قهوه ام را درست كردم  امدم كنار ساحل  ،دريا رسيده به لب پله 2متر ساحل داريم با سنگ چيني كه شده كاملا ساحل خصوصي شده ومن اين چند روز اكثرا روي سنگ خودم نشستم خوندم ونوشتم دراز كشيدم امروز هم دريا ارام ارام است موج ها سنكين مي ايند ساحل را مي بوسند ومي روند انها هم عيد ديدني دارند

ديشب كنار ساحل اتش درست كرديم با  بابي ونيكو شام مهمان بهادر بوديم سوسيس كبابي روي چوب چه خوب بچه ام پذيرايي كرد واين مادر بزرگ سرخوش برايش دور آتش رقص سرخپوستي مي كرد . چه عشقي داره كنار نوه وبچه ها بودن وگوشه دل تورو قايم كردن ودرذهن باتوحرف زدن بچه هاي من فقط مال من اند دوستشان دارم

با سحر وفرزاد حرف زدم جايشان خيلي خالي است ديروز منتظر تلفن بودم دريغ امسال كار دنيا برعكس شده كوچك ترها يادشان ميرود زنگ بزنند.

با ماهرخ ومحمد صحبت كردم  ماهرخ من مريض است هر دو خوشحال شدند اين دوستان ديرينه من ومن مي ترسم تا ببينمشان گره گلو باز كنم ودر آغوش انها گريه كنم يكسال است كه منتظرند برم مشهد ببينمشان شايد اولين فرصت ؟!

فعلا با نوه ها لاو مي تركونم.

                                                   ياداشت هاي فروردين نينا

28/12/86

ويلا سر جايش بود

 در اين مدت اسكلت همان اسكلت بود ولي تغييراتي در ان ايجاد شده گاز امده وشومينه هيزمي جمع شده چقدر به شعله هاي اتش نگاه ميكرديم ورقص شعله ها را تشبيه به موجودات ذهني ، اون دوكاج مطبق قرينه زمستان امسال يكي اش مرد حالا اون هم تك شده

ديگه ساحل نداريم در يا تا 2متري پله ها جلو امده.

 بالكن روبه دريا وپنچره رو به جنگل در جاي خودشان است وسايه توروي شيشه جا مانده اين همه سال!

واطاق ما هنوز مال ماست

صبح قهوه ام را بر ميدارم وروي صندلي توي تراس مي نشينم وهواي  دريا را با بوي ماهي اش تنفس ميكنم همه خوابند ومن منتظرم كه به خورشيد سلام كنم كفر همه درمي ايد كه چرا زود ميخوايم آنها نمي دانند تودر اطاق منتظر مني :

به خط هاي كتاب روي پايم نگاه ميكنم صداي تو از پشت سر بگوش مي رسد:

گل ام بازهم كتاب واز پشت سر به روي سرم خم ميشوي وفرق سرم را مي بوسي

ومن لجبازانه كه تو دوست داشتي ميگويم ميدوني من اول عاشق توام  بعد كتاب وتو لب زيرين ات را بدان ميگيري  اول خدا.

توخيلي معتقد بودي به نمازات به عبادت ات ومعتقداتي كه من هرگز قبول نداشتم باور هاي راويان را من خدا ،عشق، محبت دين ام بود اما عزيز من ، بااين اعتقادات به تو پشت نكردم ولي تو با عبادت هايت عهد شكستي حالا بگو دين كداممان شريف تر است .

عزيزم خسته ام از اين همه تظاهر كه ترا فراموش كردم وهنوز ميخندم ومي رقصم ومي خوانم وشايد بعض وقت ها هم دلبري كنم ولي تو همه فضاي وجودم را پر كردي دلم تنگ توست بابوي تند سيگارت وبازوان محكم وگرم ات.

عشق يعني لحظه هاي التهاب
عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

29/12/86

ساعت 6 صبح بيدار شدم

به خورشيد سلام كردم

شب را راحت خوابيدم ( توبودي با نگراني) مسلط بر دريا  پنجره روبه دريا مراميخواند تا دريا بمن ناز بفروشد وبا ديدن اين ابي ارام كه افق درش گم شده بود روز خوبي شروع كردم  ديشب تا ساعت 8 در گير سهراب كشان بودم .بعد خوابيدم تلفن ساكته؟ شايد فراموش شدم

                                                                  نينا

سلام بر خورشيد

سلام بر شما عزيزان

من آمدم.

عاشق ، عاشق،   عاشق تر از هميشه.

30سال زندگي را از نوار زندگي ام قيچي كردم در كمد جا گذاشتم حالا هم قد شماها شدم با بعضي هاتون هم سال بابعضي ها نزديك به سال ولي اون 30سال عمر را كه توي كمد گذاشتم دفن نكردم چون خاطرات خوب هم ازش دارم . حالا كه سن عدد نيست وخيلي مهم است براي اطرافيان كه سطحي مي نگرند

ولي عاشق ، عاشق ، عاشق امدم

چرا؟

فكر ميكنيد عشق حتما بايد بين دوجنس مخالف باشه تا عشق باشه ؟ نه:

من عاشق همه مردم هستم ان بانوي محترم كه روزهاي عيد سبزي  دسته كرده شمال را كنار جاده مي فروشد يا ان كودك خردسالي كه پلاكارتي در دست دارد كه رويش كلمه اجاره درشت نوشته شده ياپير مردي كه سينه كش افتاب سيگار ميكشد وبه رفت امد ماشين ها نگاه ميكند ويا ماهي گيري كه در تلاطم دريا بادوحلقه لاستيك باد كرده ويك تخته چوب مي زند به اب تا براي ظهر من ماهي بگيرد ولطف اش ومهراش را به من ثابت كند. طفلك نمي داند من به ماهي حساسيت دارم ونمي توانم ماهي بخورم.

يا فرنگيس زن حسين اقا سرايدار كه 6ماه پيش شوهرش مرد ودر چشمهاي كبوداش غم از دست دادن شوهر وهم سفر زند گي اش پيداست وحسن پسرش كه يك پرايد خريده با يك عينك افتابي تيپ مي زند مي ره آژانس كار مي كنه از در ويلا كه مي پيچه تو ويلا دختركان مسافر فكر ميكنند چه تكه خوبي است!

من عاشق خريد از دست فروشان و خرد ه فروشان كنار پياده رو شلوغ يا توي چوب فروشي هاي شمال بابوي چوب كه بوي زندگي است.هستم

من عاشق زندگي ام. حتي اون راننده ائي كه مي ايد ته اتوبوس يك چشمش به دختران خندان ته اتوبوس است ويك چشمش به زمين واز گلو ميگويد خواهر ها بليط! دختر ها كر كر مي خندند ومن مي دانم به چي مي خندند چون هم سن انان شدم.

من عاشق چشم هاي دريده اون پسرك فال فروش هستم كه مصرانه مي چسبد خاله فال يا 4تا اسكاچ 1000 تومان

من عاشق نوشته هاي يك عاشقانه آرام هستم كه مثل خودم فكر ميكند هرگز از يك سوپر خريد نمي كنم از تمام سوپر هاي محل خريد ميكنم روزنامه را ازسه دكه نزديك منزلم مي خرم كه به هر سه تايشان سلام كنم به پليس سلام ميكنم  به رفتگر زحمت كشي محله ام هميشه اول من سلام ميكنم راننده اتومبيلي كه مرا جابجا ميكند به تمام مردم حتي به اقا عبدالله نانوائي تافتوني بد اخلاق .

من سلام ميكنم به بانوئي كه در فكر است تا با پول مختصر بايد براي اهالي خانه خودش سفره رنگين بياندازد تا شوهرش در مقابل بچه ها شرم نكند كه خرج به دخل نمي رسد وبزرگوارانه بهترين قسمت غذا را براي پدر خانواده ميگذارد كه تشكر كرده باشد

آره من عاشقم ، عاشق همه بدي ها وخوبي هاي زندگي وآمدم تا باز بنويسم ولي با سن 32 سالگي تا بهتر بفهميدم بقيه را در كمد ويلا جا گذاشتم تا قسمت هاي بدش كپك بزند وقسمت هاي خوب اش يادگار بماند.

از فردا گذشت تعطيلات را تا 15 فروردين تمام ميكنم واز نيمه دوم ماه تحولي در وب خواهم داد .

نصيحت آقاي نادر ابراهيمي به عسل بانو را من هم گوش مي كنم

عادت نبايد كرد به يك نواختي يك نواختي حالت تهوع مي اورد بايد نوشد جديد شد وهميشه در حال تكامل بود

دوست نازنين من كه نوشته بودي وقتي تيتر قسمت اخر پست را خواندي دلت لرزيد كه چرا قسمت اخر

عزيزم اگرديديد تا 15 روز وب من بروز نشد ومن قبلا اعلام نكرده بودم كه در سفرم بدانيد كه به سفر دست نيافتني رفتم وگرنه تا آخرين لحظه زندگي ام مي نويسم واين جا تنها جايي است كه هيچ كس مرا پيدا يا گم نمي كندوهمه مرا ميفهمند وپل ارتباطي بين من واوست بدور از چشم بچه ها

مي دانم كه او مي خواند وپي گير است سالهاي زندگي خوب شناختن آدمها را به من ياد داده

                                                  نيناي عاشق 8/1/87

اولین پست سال جدید

سلام

انشاالله كه سال خوبي را شروع كرده باشيد وتا پايان خوب باشد

تعطيلات نوروز چه كار كرديد ( موضوع انشا سالهاي تحصيلي ) يا جمله ايي اين چنين .و هزارتا مشق معلم بي انصاف اون سالها ، ولي من حقه باز بودم پول مي دادم ايرج پسر عمه ام كه هم سن بوديم برايم مي نوشت ومن بازي ميكردم حالا ايشان در اثر نوشتن تكاليف بنده پرفسور رياضيات در يكي از دانشگاهاي بزرگ امريكا كرسي دارند ومن كرسي كه حتي زمستان گرمم كند ندارم .سال يكبار كه بدعوت دولت ايران براي سمينار مي ايد  ياد اوري ميكنم كه صدقه سر تكليف هاي مدرسه من به اينجا رسيدي ؟ اونم ميگه ميخواستي خودت بنويسي اين ام از خريت خودت بود . راست ميگه؟

حالا راستي نوروز چگونه گذشت.

فكر نكنيد معلم ادبيات شدم اين چند روزه تعطيلات نه، معلم نشدم ولي ببخشيد يك چيز ديگه شدم؟

باز از نازنين ارام بخشم دور بودم وباز پرواز كردم به گذشته .

دوسه روز اول تا دوست مو دم اسبي وفرخنده عزيز امدند ومن در شلوغي بچه ها از تنهايي در امدم.

ماسه هارا شمردم وبا دونه دونه انها حرف زدم ( يك عاشقانه ارام خواندم) راستي سهراب كشان را هم خواندم نمي دونم چرا سال گذشته روزهاي اخر را با اژدها كشان ( اقاي عليخاني ) تمام كردم وشروع امسال را با سهراب كشان ( دكتر مهاجراني) خلاصه بكش بكش بود بين 86 و87 من حالا چرا ؟

خودمم نمي دونم.

بخت بد ما بين كز فلك هم ناز مي بايد كشيد.

حالا مي پرسيد چطور اين مدت تونستم 2تا كتاب بخونم يكي از عادت هاي عجيب مثل عادات هاي ديگرم اينه كه من در ان واحد دو يا سه كتاب را باهم ميخونم  يكي توي كيفم است يكي كنار تخت خوابم ويكي كنار تلويزيون هر كجا دمي پيدا كنم ميخوانم وبدبختي عينكي بودنم كه بايد همه جاي خونه عينك باشه.

خوبي اش اين بود فرصت كافي داشتم با نيكو وبهادر بودم با نيكو زنانه حرف ميزدم وبا بهادر پسرانه

وقتي بين اين دوتا نوه قرار مي گيرم دنيا مال منه

ولي بدجنس توي ذهنم چرخ مي زني. ؟

 با اجازه نازنين دوستم  چندتا خاطره از گذشته وروز شمار انجا نوشتم كه دلم ميخواهد شماها هم بخوانيد بعد قول مي دهم ديگه برنگرم به عقب روبرو رانگاه كنم.

                                                                        نينا ۷/۱/۸۷